6 vragen en antwoorden over GTA 6

Over een maand is het zo ver: op 19 november komt de game Grand Theft Auto 6 uit. Misschien heb je er over gelezen (“de grootste entertainmentrelease van het decennium”), heb je beelden voorbij zien komen op Netflix of heb je je kinderen er over gehoord. De hype is onwaarschijnlijk groot, zowel onder volwassenen als onder jongeren – ondanks het hoge leeftijdsadvies. Hoe ga je hier thuis mee om? Bereid je voor met deze 6 vragen en antwoorden over GTA 6.

Het leeftijdsadvies voor GTA 6 is nog niet officieel bekend, maar de verwachting is dat de game – net als voorgaande delen – wordt geclassificeerd als PEGI 18. Dat is het hoogst mogelijke leeftijdsadvies. Het vorige deel (GTA 5) kwam uit in 2013 en kreeg toen een PEGI 18 vanwege extreem hard geweld maar ook sterke seksuele inhoud, grof taalgebruik en drugsgebruik. Er zaten martelscènes in en je kon prostituees en stripclubs bezoeken.

Op basis van details die al bekend zijn, valt te verwachten dat GTA 6 veel van hetzelfde bevat. Met als belangrijk verschil dat alles nu nóg realistischer in beeld komt.

PEGI is een leeftijdsadvies, geen wettelijk verbod. Het PEGI systeem geeft ouders en kinderen informatie over de inhoud van een game, zodat zij zelf een afgewogen keuze kunnen maken.

Maar: een PEGI 18 classificatie is een serieus signaal dat de inhoud echt alleen bedoeld is voor volwassenen. Games krijgen een PEGI 18 classificatie niet voor niets. Zo blijkt uit onderzoek* dat:

• kinderen die véél geweld zien daardoor afgestompt kunnen raken: ze worden dan ongevoelig voor geweld;
• de kans dat kinderen agressief gedrag willen nadoen groter wordt als het realistisch in beeld komt;
• jongeren drugs- en alcoholgebruik als normaal kunnen gaan zien wanneer het als iets ‘cools’ wordt neergezet.

Kijk goed naar de inhoud van GTA 6 en naar je kind voordat je een beslissing maakt. In welke ontwikkelingsfase zit je kind? Wat trekt je kind aan in deze game? Hoe gaat het om met heftige beelden, hoe reageert het op geweld? Besluit je jouw kind toch te laten spelen, doe dat dan niet volledig onbegeleid. Kijk mee terwijl ze spelen en bespreek wat ze in de game zien/doen. Wat vinden ze daar zelf van?

Toon begrip. De game is een enorme hype, onder andere op sociale media, en veel vriendjes en klasgenootjes zullen de game misschien wel (mogen) spelen. Maar geef aan dat er dingen in zitten die je voor hun leeftijd niet geschikt vindt.

Overweeg om samen op zoek te gaan naar een alternatieve game die beter past bij de leeftijd en ontwikkeling van je kind.

Spreekt het autorijden jouw kind het meest aan? Kijk dan eens naar Forza Horizon 6 (PEGI 3).

Is je kind vooral geïnteresseerd in de actie en de vuurgevechten? Denk dan aan alternatieven als Minecraft Dungeons 2 (PEGI 7), Fortnite Battle Royale (PEGI 12) of Horizon Forbidden West (PEGI 16). Op onze website lees je méér over deze games en hun leeftijdsadviezen.

Het klopt dat autorijden een grote rol speelt in de GTA reeks, maar het is niet mogelijk om alléén rond te rijden en de rest van de game ‘uit’ te zetten. GTA 6 is een game met een verhaal, en zowel autorijden als de volwassen thema’s zijn onderdeel van dat verhaal. Het is géén racegame.

We horen vaak van ouders dat ze hier tegenaan lopen. Bedenk dat je niet verplicht bent om andere ouders te volgen in hun keuzes rond mediaopvoeding. Als jij niet wilt dat je kind GTA 6 speelt, dan is het aan jou om te zeggen: “Ik vind deze inhoud op dit moment niet geschikt.”

Probeer eventueel met ouders in gesprek te gaan over waarom jij nee hebt gezegd. Benoem de inhoud van de game en verwijs naar www.gamewijzer.nl of het PEGI leeftijdsadvies.

Voor ouders die meer willen weten over een game, bieden we op www.gamewijzer.nl uitgebreide uitleg over leeftijdsclassificaties, inhoudskenmerken van games en tips voor het maken van media-afspraken binnen het gezin. Zo kunnen ouders een keuze maken die past bij hun eigen kind en situatie.

Heb je twijfels of wil je méér weten? Je kunt ook altijd contact met ons opnemen via info@gamewijzer.nl. Wij helpen je graag.

*Bronnen: On Media Violence (Potter, 1999), De impact van mediageweld (Nikken, 2008), Substance Use and the Media (Russell & Russell, 2016).